?IKTI?IN GECELER
Bazen dü?te görülen sar? bir yüz gibi duygusuz, Iss?z bir ufuktan görünürsün bize sessiz…
Yüzünden akan üzüntünün ?????, sonsuz üzüntü, Her ruha döker a?layarak bir özlem ve gurbet, Bir özlem ve gurbet ki bütün geçmi?e ait:
Günlerle ölen an?lar… Her ?eyi durgun k?lan, Her bir ?eyi gülü?le dolduran mutlu geçmi?… Bir süre sevilmi?, unutulmu?, üzüntülü… Rüyal? kad?n gözleri… Dingin gökler: Sislerle solan gizli ???klar gibi k?rg?n Ak?am dökülen hayal rengi gibi ku?kulu, Sessiz yüzünde yüzer belirsiz ve b?rak?lm??… Göklerde ilerler yine yava?ça korka??n, Biçimleri da??lm?? uyur alt?nda yerin Bir gölge durgunlu?uyla öncesiz hayat? I????ndan akar yerlere bir duygu gölgesi…
Her ?ey da??l?r, ince dumanlar gibi renksiz Yaln?z bir a?açtan duyulan bir küçük ahenk Gecenin bu sessizli?inde gizli üzüntüsünü saklar: Bir ba??bo? bülbül gecenin ac?s?na a?lar…
Büyün o kadar i?ler ki dü?ünce ve hayale Her ?ey dönü?ür titreyerek eri?ilmez bir güzelli?e, Bir huyla ve ???k sarho?lu?u gözleri sisler Art?k bütün e?ya bizce dü?lere benzer: Gök serab?n?n büyüsüyle çöl gibi korkulu olur. Ayd?nl???nla –uzakl???n ku?kusuna kap?lm??- Bir dü? ve sessizlik ülkesi ufukta belirir, Çiçekleri ???k, topra?? bulut, rüzgâr? avuntu k?lar; Ete?ine bir hayalî ?rmak duda??n? uzat?r, Üstünde uyur gölgeli bir y?ld?zl? bayg?nl?k; Örtünmü?, soluk, ince, ayd?nl?k yürekli kad?nlar Hep an?lard?r ki geçen günlere inler, Hep an?lard?r ki ?????n ufku sararken Sessice gelir, hepsi gezer ruhumu birden…
Ahmet Hasim 1909